Kerst in Our Home

Het lijkt alweer eeuwen geleden dat we ons volpropten met alle kerstversnaperingen.Ook in Our Home werd er kerst gevierd, met een echte kerststal, kersttaart en jawel, jawel: een heuse kerstman!

Maar dat niet alleen:

Dankzij de opbrengst van 1500 euro (!!!) van de kerstmarkt van Brede School de Kinkerbuurt in Amsterdam, kunnen Our Home en STAAL vol goede moed 2013 in! Heel erg bedankt allemaal!

Benefiet voor STAAL

Man, man, man wat was het benefietconcert voor STAAL tof! Muziek van ROLF en The Applejacks, biertjes, een volle dansvloer en dan ook nog eens heel veel liefde voor STAAL! Wat wil een mens nog meer? Wij vonden het in ieder geval supertof en we hopen dat jullie (als jullie er bij waren tenminste) het ook leuk hebben gehad.

Kon je er niet bij zijn? Niet getreurd, er zijn natuurlijk foto’s en video’s gemaakt! Was je er wel bij en heb je ook beeld? Mail het ons of tag ons op facebook. Geen foto’s gemaakt, maar jezelf wel op een van onze foto’s gespot? Tag er dan ook gerust op los!

Hoe dan ook:
IEDEREEN BEDANKT VOOR DE VETCOOLEMEGATOFFEFUCKINGVETTE AVOND

 

Jaar van STAAL

Lieve donateurs, vrienden, groupies en haters van STAAL,
2012 was een mooi jaar waarin veel is gebeurd: van verkopen op de IJhallen en Koninginnedag tot het drukken van t-shirts en stickers met ons supertoffe logo. En dan hebben we het nog niet eens over de reis naar India gehad, waar we te gast waren op een bruiloft in Nagaland en de kinderen uit Our Home ons vol trots hun nieuwe school lieten zien.
Wij zijn er klaar voor om dit mooie jaar af te sluiten met een minstens zo mooi feestje. Jullie ook?

GELUKKIG NIEUWJAAR!

 

Facebook headphone veiling

Wil jij één van deze toffe koptelefoons hebben? Dan moet je bieden! Wordt onze facebookvriend, tag je naam in de foto van de koptelefoon die je wil en roep een prijs. Easy does it.
De veiling loopt tot vrijdag de 23e tot 21:00 uur. De headphones gaan naar de hoogste bieders dus zorg dat je daar bij hoort! Uiteraard gaat al het geld naar de kids in Our Home!

De Kili-klim: het verslag

Dag 1:
Om 9 uur worden we opgehaald in Arusha door een bus vol jonge Tanzanianen die zich voorstellen als onze gids en dragers. We rijden in 2 uur naar de Machame gate op 1815 meter hoogte waar de kok op ons wacht met een lunchbox. We wachten een paar uur tot alle spullen zijn verdeeld over de dragers en de registraties zijn afgehandeld. Elke drager draagt 20 kilo met daarbij wat hij zelf mee wil nemen. Resultaat: zwetende, hijgende, aandoenlijk uitziende jonge jongens in te slechte kleding. Wel wordt er gecontroleerd op bergspullen, dat ze bv een slaapzak mee hebben, en wordt de bagage gedurende de gehele expeditie nauwkeurig regelmatig gewogen, maar er is ook veel sprake van omkoperij en uitbuiting…
De wandeling begint goed en we lopen volgens onze gids te snel. “Pole Pole” (= langzaam in Swahili) is iets wat we veel horen gedurende de gehele reis. We komen eind van de middag aan in het Machame kamp op 3000 meter hoogte. Het wordt snel donker en we krijgen eten in onze tent. Als enige hebben we geen mess tent met tafel en stoelen, omdat dit ons werd aangeraden gezien ons kleine gezelschap (fout!!!). We eten dus op onze knieën… AU na een lange wandeling 🙁 . De wc is een gat in de grond waar we snel aan zullen moeten wennen, het zal nog veel erger worden.

Dag 2:
Ondanks het brakkig slapen in de tent worden we fit wakker, gewekt door Sam met thee en een bak water om ons te wassen. De zon schijnt dus we kunnen buiten de tent ontbijten, heerlijk met gestrekte benen! Dan begint het tweede deel van de expeditie naar het Shira kamp op 3840 meter hoogte. We beginnen de hoogte te voelen, maar de wandeling is prachtig!
We komen boven de boomgrens en ruilen het regenwoud in voor heide, rotsblokken en kleine struiken. Wanneer we aankomen bij het kamp staat de tent al en begint het te regenen. We lunchen in de tent en rusten de rest van de middag uit. Het is veel kouder dan gedacht, maar gelukkig kunnen we in de middag voor de tent, gewikkeld in een deken, genieten van een kopje thee.

Dag 3:
Vandaag staan we vroeger op want het wordt een lange dag wandelen. De berg is bedekt met een wit laagje, het heeft gevroren vannacht en dat hebben we gemerkt ook! Maar wanneer we de erbarmelijke omstandigheden van onze dragers zien (met vieren in een te kleine tent met te weinig warmte) vergeten we al snel onze klachten. We beginnen ons steeds meer te beseffen hoe bizar het eigenlijk is dat er negen jongens moeten lijden omdat twee gekke “muzungi’s” (=blanken in Swahili) een berg op willen lopen. Wel hebben ze hierdoor betaald werk, dat weinig Tanzanianen kunnen zeggen en staan ze in de rij om mee te mogen. Onbegrijpelijk voor ons. De gedachte aan stichting Staal en dat we deze expositie mede doen om geld in te zamelen voor oa kansarme kinderen in derde wereld landen, steunt ons om door te gaan.
Het wordt een mooie zware wandeling, fysiek gaat het perfect, de wandeltraining werpt zijn vruchten af! Maar de hoogte is verschrikkelijk. We bereiken halverwege de dag Lava Tower op 4600 meter waarna we afdalen naar het Barranco kamp op 3900 meter. Het is een zeer mooie dag en we lopen stapje voor stapje “Pole Pole”.
Aangekomen in het kamp trekt er al snel bewolking vanuit het dal naar boven waardoor het gehele kamp in een mist terecht komt. Moeilijk om zo de wc te vinden en vooral de weg terug naar de tent. Daarnaast is er een hoofdpijn ontstaan die in de avond tot een explosie komt. Gelukkig mogen we pijnstillers gebruiken en stelt Nuruely de gids ons gerust dat morgen alles beter zal zijn. Eten is deze avond ook lastig, onze magen lijken het niet eens te zijn met het opgevouwen zitten in de tent.

Dag 4:
Gelukkig krijgt onze gids gelijk en voelen we ons deze dag beter. En maar goed ook want deze dag begint met een klim recht naar boven. We kijken maar niet naar beneden en denken niet aan wat een misstap zal teweeg brengen… Maar de dragers halen ons in met al die kilo’s, dus dan kunnen wij het ook! Boven gekomen wacht een prachtig uitzicht dat de rest van de ochtend blijft veranderen in nog mooiere uitzichten. Deze dag is waarom deze route de populairste is en terecht! In het Karanga kamp op 3900 meter hebben we een extra dag om te acclimatiseren en dat kunnen we wel gebruiken. We voelen ons een stuk beter dan de avond ervoor maar alles begint wel zijn tol te eisen. We mogen de middag in de tent rusten.

Dag 5:
Vandaag lopen we naar het basiskamp: Barafu kamp op 4630 meter. We beginnen goed en voelen ons sterk. We gaan met een slakken tempo naar boven, maar na 3 uur lopen wordt het steeds zwaarder. De hoofdpijn is terug en er komt een misselijkheid op waarbij elke stap een uitwerking op de maag heeft waar ik niet verder over zal uitwijden, gelukkig bleef alles binnen. De tent staat schuin tegen een helling met grote rotsen. We kijken uit op Uhuru peak en de topen van de Mawanzi, het is adembenemend mooi! Letterlijk en figuurlijk. De lucht is te ijl voor deze onderzeeniveaugeaarde mensjes…
Het plan is om om 22 uur op te staan en dan in zeven uur de ijskoude tocht naar Uhuru peak af te leggen. Een uur na de wekker besluiten we dit niet te doen en het basiskamp als onze top te beschouwen. Het was een prachtige expeditie, maar er zijn grenzen en die hebben we bereikt. Ons team vindt het jammer maar Sam zegt dat je moet doen wat je hart zegt en dat doen we!

Dag 6:
Vandaag nemen we in vijf uur lopend naar beneden afscheid van de Kilimanjaro. Het was een ervaring om nooit meer te vergeten. We hebben de berg, Tanzania en vooral onszelf beter leren kennen. Maar bovenal zijn we ook blij dat we met deze expeditie geld hebben kunnen inzamelen voor Stichting Staal! Hoewel niet al onze meters zijn gesponsord, kan dit naderhand natuurlijk nog steeds 🙂

Nu zitten we te genieten van een Kilimanjaro biertje op Zanzibar met de benen omhoog (3500 km afdalen in een dag vonden de benen niet zo leuk… 🙂

De top is bereikt!

Het is gelukt!! De top is bereikt! Liselot en Mark trotseerden hoogteziekte en ijle bergluchten, allemaal voor Stichting Staal

En met succes: met de actie “Meters van STAAL” is maar liefst €410,- opgehaald!!

Iedereen die een meter heeft gesponsord: heel erg bedankt! En natuurlijk een groots applaus voor onze twee sponsorklimmers, Liselot en Mark, BEDANKT!!!!

Benieuwd naar de foto’s en het dagboek van de klim? Kijk dan hier.

De Kili-klim: dagboek van Liselot en Mark

Zondag 16 september
De top is bereikt!

Zaterdag 15 september
15:30 uur: Tot nu toe 30 km gelopen, 3000 meter omhoog, 1000 naar beneden, overdag 15 °C, ‘s nachts -10. Kortom: eens maar nooit meer! 🙂

Vrijdag 14 september
09:00 uur: Lieve mensen! Genietend van een bakje pap, uitkijkend over een prachtig dal maken we ons klaar voor de laatste 24 uur bergopwaarts. Vanochtend een relatief makkelijk stuk (600 hoogte meters), vanavond worden we dan om 22:00 uur gewekt om te beginnen aan de laatste 1000 meter omhoog!! Om 5 uur NLse tijd staan we als het goed is op de top!!!

Woensdag 12 september
16:30 uur: Ha! Eindelijk even bereik! Dag drie zit er op, we zijn tot 4670 meter gekomen. Nu in onze tent op 4000 meter hoogte. Beetje hoofdpijn, maar nog steeds vol goede moed en zin! Foto’s versturen lukt vanaf deze hoogte helaas niet dus die krijgen jullie achteraf!

Maandag 10 september
12:00 uur: We zijn aangekomen bij de Machame gate, met twee gidsen, een kok en zes dragers! Nu wachten tot alles herpakt is, de laatse registraties en het wegen van de tas. Dan gaat het beginnen, we voelen ons fit en hebben er zin in!

Zondag 9 september
21:00 uur: We hebben net de briefing gehad en worden morgen om 9 uur opgehaald… spannend!! Om 12 uur beginnen we met lopen en zullen we een foto sturen 🙂

Make-up not War!

Toen Chacko in Nederland was vertelde hij over Sudha, een 18-jarig meisje in Our Home die graag haar eigen beautyshop zou willen openen. Inmiddels heeft ze haar beautyschool diploma en mag ze zichzelf dus een echte beautician noemen.

Om haar een duwtje in de goede richting te geven vroegen wij visagiste Ellis Faas of zij misschien nog make-up samples had die zij toch niet gebruikt. Ellis twijfelde geen moment en vroeg ons meteen langs te komen op haar kantoor. Eenmaal daar had ze al een grote schoenendoos VOL make-up bij elkaar gesprokkeld! Allemaal spiksplinternieuw en ongebruikt!

Als dat geen steuntje in de rug is voor Sudha… Nu kan ze haar klanten opmaken met make-up die ook door sterren als Cate Blanchett, Mary J Blige en Gwyneth Paltrow wordt gebruikt!

T-shirts van STAAL

Daar zijn ze dan! De t-shirts van STAAL. Mooi he?
Liselot en Mark zullen de t-shirts gaan dragen op hun Kilimanjaro avontuur, dus dat kan nu al niet meer mis gaan!

Daar willen we natuurlijk wel de nodige mensen voor bedanken:

  • Grafisch ontwerper Alex Klerk voor het ontwerpen en aanpassen (van 3D naar 2D) van het toffe logo
  • Mike van ‘t Hull, eigenaar van textieldrukkerij Screenstudio op het Krugerplein 95 in Amsterdam oost voor de perfecte zeefdruk
  • Nanny de Bruin, eigenaar van The Shop Nanny, en Wouter Scholten voor het sponsoren van de t-shirts

Wil jij dit prachtshirt ook hebben? Laat het ons weten, bij genoeg aanvragen kunnen we er meer laten drukken!
(Wel tegen betaling uiteraard)

Logo van STAAL

Ja hoor, daar is ie dan: ons enige echte STAAL logo! Dit toffe superheldenlogo hebben we helemaal te danken aan grafisch ontwerper Alex Klerk, ontzettend bedankt!

Zo’n mooi logo vraagt natuurlijk om de nodige merchandise, de t-shirts zijn dan ook al in de maak en we zijn druk bezig met het bedenken van andere leuke spullen van STAAL. Hou ons dus in de gaten!

 

Karatekids!

Dankzij vechtsportwinkel Aiki Budo kunnen Jitter en Karthik nu volop trainen voor hun volgende karatetoernooi. Toen STAAL Aiki Budo vroeg of ze nog oude of afgekeurde spullen over hadden voor de jongens twijfelden ze geen moment. Sterker nog, we kregen twee gloednieuwe sets handschoenen en scheenbeschermers t.w.v. zo’n €140,- !!

Alsof dat nog niet genoeg was heeft de vechtsportwinkel ook nog eens een oproep op hun facebookpagina geplaatst voor meer (oude) karatespullen.

Aiki Budo bedankt, namens STAAL en namens Our Home!